Yeni işlevselciliğe göre, klasik yaklaşımın aşması gereken temel sorunlar arasında bireyin rolünü ihmal etmesi, toplumsal değişime yeterince yer vermemesi, muhafazakar bir bakış açısına sahip olması, toplumu aşırı derecede uyumlu varsayan idealist eğilimler taşıması ve ampirik verilerden uzak kalması yer alır. Özellikle makro düzeye aşırı odaklanılması, bireysel eylemlerin ve somut gözlemlerin ihmal edilmesine yol açmıştır.

Toplumsal yapıyı açıklamaya yönelik önemli kuramlardan biri olan işlevselcilik, kökenlerini Emile Durkheim’ın çalışmalarından almış ve daha sonra Talcott Parsons tarafından geliştirilerek sistematik bir çerçeveye kavuşturulmuştur. İşlevselci yaklaşım, toplumu bir bütün olarak ele alır ve bu bütünün devamlılığını sağlayan temel unsurun paylaşılan normlar ve değerler olduğunu vaaz eder.

Jürgen Habermas, modern toplumu anlamak için geliştirdiği İletişimsel Eylem Kuramı ile, toplumsal yapının yalnızca ekonomik ve siyasal sistemlerden ibaret olmadığını, aynı zamanda iletişim ve anlam üretimi süreçlerine dayandığını ortaya koymuştur.

Frankfurt Okulu, 1923 yılında Felix Weil öncülüğünde, Frankfurt Üniversitesi bünyesinde “Toplumsal Araştırmalar Enstitüsü” adıyla kurulmuştur. Marksist düşünceden etkilenen bu yapı, toplumu eleştirel bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlamıştır.