Zihin Felsefesi

Bu çalışmada panpsişist yaklaşımın daha güçlü bir açıklama sunduğu savunulacaktır. Bu doğrultuda öncelikle Thomas Nagel’in “Yarasa Olmak Nasıl Bir Şeydir?” adlı makalesi ele alınacaktır.

Bilim, acıya neden olan aşamaları açıklasa bile, acının kendisini (qualia) asla açıklayamaz. Yani ortada bir ''explanatory gap'' vardır. Explanatory Gap Arguments aslında, zihinle bedenin özdeş olduğunu iddia eden fizikalistlere karşı çıkar. Buna göre, (1)zihin fizik kurallarına göre açıklanamaz, beden açıklanabilir.

Hilary Putnam’ın Kavanozdaki Beyin (Brain in a Vat) düşünce deneyi özellikle dış dünya bilgisi, şüphecilik ve gerçeklikle ilişkimiz hakkında bir problem ortaya çıkarır. Bir beynin bedenden çıkarıldığını, yaşam destek sistemine bağlandığını ve bilgisayar tarafından üretilen sinyaller aracılığıyla normal bir dünyada yaşıyormuş gibi deneyimlere sahip olduğunu düşünelim. Böyle bir beyin, gerçek dış dünyayla doğrudan ilişki kurmadan da bizimkine son derece benzeyen deneyimlere sah

Zihin-beden problemindeki temel ayrım, zihinsel olanın fiziksel olana indirgenip indirgenemeyeceği üzerindedir. Monizm, zihin ve bedenin temelde tek bir gerçekliğe ait olduğunu savunurken; düalizm, zihinsel ve fiziksel olanın ontolojik olarak birbirinden farklı olduğunu ileri sürer.

Zihin felsefesinde özdeşlik teorisi apriori ve aposteriori olarak iki şekilde savunulur. Örneğin a priori identity, zihnin beyinle özdeş olduğunun herhangi bir deney, gözlem veya bilimsel araştırmaya başvurmadan, yalnızca akıl yürütme ve kavramsal analiz yoluyla bilinebileceği düşüncesini ifade eder.

Felsefi zombi argümanı, özellikle David Chalmers’ın The Conscious Mind adlı eserindeki formuyla fizikalizme karşı kullanılan en bilinen modal argümanlardan biridir.

Zihin felsefesinin temel problemlerinden biri, zihin ile bedenin nasıl bir ilişki içinde olduğudur. Düşünmek, inanmak, şüphe etmek, hayal etmek, merak etmek ve acı hissetmek zihinsel durumlar olarak görülürken; hareket etmek, koşmak veya beyinde gerçekleşen biyolojik süreçler fiziksel durumlar olarak değerlendirilir. Buradaki temel soru, zihinsel durumların fiziksel süreçlerle aynı şey olup olmadığıdır.

Descartes’ın zihin-beden ayrımına ulaşırken kullandığı düşüncelerden biri şöyle özetlenebilir: Zihnimin varlığından kesinlikle eminim; bedenimin varlığından ise şüphe edebilirim; o hâlde zihnim ile bedenim farklı şeylerdir.

Siber Organizmalar Felaket mi Umut mu? Bizi denetleyen bir gerçeklik vardır ve bu gerçeklik, kopyaların işaret ettiği orijinallerdir. Bu bakımdan, kopyalar en nihayetinde gidip kendi gerçekliğini bulur ve bu tekabüliyet sonrası kopyalar doygunluğa ulaşır. Bu görüşler genellikle gerçeklik ile temsiller arasında bir uyumun olduğunu vaaz eden felsefecilerinin görüşleridir. Örneğin Platon'un kopyalar alemi asıl gerçeklik olan idealara işaret ederler. İşte filozofumuz Baudrillard,

Giriş: Kavramsız Bilgi ya da Tanrı’nın Zihni Bilgi genellikle kavramlarla ilişkilendirilir. Bir şeyi bilmek, o şeyi tanımlamak, ayırt etmek ve zihinde belirli bir kavram altında toplamak olarak anlaşılır. Bu anlayışta bilgi, önermeler kuran, ayrımlar yapan ve temsillerle çalışan bir zihinsel faaliyettir. Böyle bir çerçevede, bilginin zorunlu olarak kavramsal olduğu varsayılır. Ancak bu varsayım sorgulanmadığında, bilme eylemi yalnızca insan zihninin işleyişine indirgenmiş olu

Locke, özdeşlik kavramı hakkındaki geleneksel Aristotelesçi tanıma bağlı kalarak, “Bir şeyin herhangi bir yer, zaman ve biçimdeki varlığının, o şeye ne kadar benzer olursa olsun, aynı anda başka bir yerde, başka bir zamanda ve başka bir biçimde olamayacağını; yani bir şeyin her ne ise o şey olarak kalmasının zorunlu olduğunu” ifade etmektedir.

Bu anlamda dindar düşünürlerin savunduğu ruhun varlığı ve onun maddeden bağımsız bir boyutu olduğu fikri çok daha tutarlı ve kapsamlıdır.. Birincisi, hepimizin kendini doğrudan bildiği bir "ben" duygusu var. Bu "ben", bedenimizle değil, sezgilerimizle, içsel bir farkındalıkla algıladığımız bir şey.