Yeni işlevselciliğe göre, klasik yaklaşımın aşması gereken temel sorunlar arasında bireyin rolünü ihmal etmesi, toplumsal değişime yeterince yer vermemesi, muhafazakar bir bakış açısına sahip olması, toplumu aşırı derecede uyumlu varsayan idealist eğilimler taşıması ve ampirik verilerden uzak kalması yer alır. Özellikle makro düzeye aşırı odaklanılması, bireysel eylemlerin ve somut gözlemlerin ihmal edilmesine yol açmıştır.

Rawls'ın siyasal liberalizminde gördüğümüz çoğulculuk ve istikrar arasındaki dengeyi kurma çabası üzerine bir analiz yapmakla birlikte; ayrıca Rawls'un muhakeme zorluklarına da dikkat çekilerek, adil bir düzen oluşturmanın zorlukları üzerinde duracağız.

Giriş Adalete yönelik güncel tabirler oldukça klasiktir. Bunlardan biri antik yunan filozofu Platon’a aittir. Platon, adaleti “her şeyin yerli yerinde olması” şeklinde tanımlar. Örneğin kulaklar ellerde ve gözler ayaklarda olursa, bu zulüm olur. Öyleyse, bir şehirde “şeyler” asli yerlerinden koparılmışsa, o şehirde adalet yok demektir. Platon’un tanımından hareketle İbn Rüşd ve İbn Bacce, adil bir toplumda iki kurumun olmayacağını vaaz eder. Bu kurumlar hastaneler ve mahkemel