Jürgen Habermas’ın en temel eserleri, Kamusal Alanın Yapısal Dönüşümü ve İletişimsel Eylem Kuramı’dır. Frankfurt Okulu’nun yaşayan son temsilcisi olan Habermas, her iki kitabında da günümüz modernitesini eleştirerek modernliğin krizini anlamaya çalışır. Ona göre modernite, henüz "tamamlanmamış bir proje"dir.

Bu düşünürlerin ortak noktası, modern toplumda çatışmanın biçim değiştirdiğini ve daha karmaşık hale geldiğini göstermeleridir. Artık çatışma yalnızca sınıflar arasında değil; teknoloji, kültür, bilgi, statü ve kimlik alanlarında da ortaya çıkmaktadır. Modern çatışma teorileri, klasik yaklaşımları tamamen reddetmek yerine onları genişleterek yeniden yorumlar. Bu sayede günümüz toplumlarının çok katmanlı ve dinamik yapısını anlamak mümkün hale gelir.