Heidegger Varlık ve Zaman kitabının ikinci bölümünde zamansallık problemini ele alıyor. Şimdiye kadar zaman mevzusunu pek ele almamıştı. İkinci bölümde mezvuyu artık zamansallık üzerinden tartışmya başlıyor.

Sartre'a bir etik teorisi atfedecek olursak onun etiği özgürlük anlayışına, özgürlük anlayışı ise onun ontolojisine dayanır. Özgürlük, kaybettiğimiz veya kazandığımız bir şey değil, bizzat sahip olduğumuz bir şeydir. Söz gelimi biz özgürlüğün ta kendisiyiz. İşte Sartre'da özgürlüğün neden etik değil de ontolojik (ontological-freedom) bir şey olduğunu burada daha iyi anlıyoruz.