Eşitlikçi liberalizm, çağdaş siyaset felsefesinin en etkili akımlarından biridir. Özellikle John Rawls’un A Theory of Justice adlı eserinden sonra liberal gelenek içerisinde eşitlik sorunu yeniden merkeze taşınmıştır. Klasik liberalizm bireysel özgürlükleri ve devlet müdahalesinin sınırlandırılmasını ön plana çıkarırken, eşitlikçi liberaller özgürlük ile eşitliğin birbiriyle çelişen değil, aksine birbirini tamamlayan değerler olduğunu savunurlar.

Çağdaş felsefe denildiğinde genel olarak 19. ve 20. yüzyıl felsefesi anlaşılır. Bu dönem özellikle Alman düşüncesinde romantizm ve idealizmin doruğa ulaştığı, buna karşılık materyalizmin de yeni bir derinlik kazandığı bir çağdır. Aynı zamanda Fransız düşüncesinin özellikle sosyoloji alanında öne çıktığı görülür.

Toplumsal yapıyı açıklamaya yönelik önemli kuramlardan biri olan işlevselcilik, kökenlerini Emile Durkheim’ın çalışmalarından almış ve daha sonra Talcott Parsons tarafından geliştirilerek sistematik bir çerçeveye kavuşturulmuştur. İşlevselci yaklaşım, toplumu bir bütün olarak ele alır ve bu bütünün devamlılığını sağlayan temel unsurun paylaşılan normlar ve değerler olduğunu vaaz eder.

Jürgen Habermas’ın en temel eserleri, Kamusal Alanın Yapısal Dönüşümü ve İletişimsel Eylem Kuramı’dır. Frankfurt Okulu’nun yaşayan son temsilcisi olan Habermas, her iki kitabında da günümüz modernitesini eleştirerek modernliğin krizini anlamaya çalışır. Ona göre modernite, henüz "tamamlanmamış bir proje"dir.