“Ütopya” kelimesi ilk kez 1516 yılında İngiliz düşünür Thomas More tarafından yazılan Utopia adlı eserle birlikte ortaya çıkmıştır. Sözcük, Yunancadaki ou-topos (hiçbir yer) ile eu-topos (iyi yer) kelimeleri arasında bilinçli bir kelime oyunudur.

Heidegger’in işaret ettiği ontolojik hüzün de budur. İnsan, geride bıraktığı yılların değil, artık mümkün olmayan bir dünya ile temas kurma biçiminin yasını tutmaktadır diyor. Eski sokakları, mahalle oyunlarını, çizgi filmleri ya da sıradan bir yaz akşamını özlememizin nedeni onların kendileri değildir; onlar, dünyaya herhangi bir amaç yüklemeden katılabildiğimiz bir oluş halinin izlerini taşırlar.

Heidegger, felsefe tarihinde kullanılan temel kavramların ilk anlamlarını ve tarih boyunca geçirdikleri dönüşümleri araştırır. Bu nedenle çoğu zaman kavramların etimolojik kökenlerine kadar geri gider. Kavramların tarih içindeki anlam kaymalarını takip ederek onların örtük varsayımlarını açığa çıkarmaya çalışır. Bu yaklaşım onu birçok durumda kendi Almanca kavramlarını üretmeye yöneltmiştir.

Heidegger’e göre bu anlayış temel bir hataya dayanır. Çünkü zaman, varlığın dışında duran ve onu içine alan bağımsız bir kap değildir. Tam tersine zaman, varlığın kendisini açığa vurma biçimidir. Başka bir ifadeyle zaman, varlığın görünüş tarzlarından biridir. Bu nedenle varlık ile zaman arasında dışsal bir ilişki değil, içsel ve kurucu bir ilişki vardır.

Heidegger açısından bakıldığında bir insan varlığın ne olduğunu teorik olarak açıklayamasa bile, onu yaşayarak belirli ölçülerde anlayabilir. Örneğin bir piyanist piyano çalarken, piyano yalnızca karşısında duran bir nesne olmaktan çıkar; ona belirli bir anlam ufku açar. Heidegger’in ifadesiyle varolan, kişinin önünde bir dünya gibi açımlanır.

Felsefi zombi argümanı, özellikle David Chalmers’ın The Conscious Mind adlı eserindeki formuyla fizikalizme karşı kullanılan en bilinen modal argümanlardan biridir.

Zihin felsefesinin temel problemlerinden biri, zihin ile bedenin nasıl bir ilişki içinde olduğudur. Düşünmek, inanmak, şüphe etmek, hayal etmek, merak etmek ve acı hissetmek zihinsel durumlar olarak görülürken; hareket etmek, koşmak veya beyinde gerçekleşen biyolojik süreçler fiziksel durumlar olarak değerlendirilir. Buradaki temel soru, zihinsel durumların fiziksel süreçlerle aynı şey olup olmadığıdır.

Aşkın felsefe ile aşkınsal felsefe arasındaki en temel fark, eski metafizik ile yeni metafizik arasında kurulan ilişkide açığa çıkar. Çünkü aşkın felsefe, tabiri caizse eski metafiziğin karakteristik bir özelliği iken; aşkınsal felsefe, Kant ile birlikte yeni metafizik olarak isimlendireceğimiz bir düşünce sisteminin karakteristiği olacaktır.

Kıta Felsefesi Postmodernizm genelde avrupa ve özelde Fransa'da yaygın olarak kullanılmaya başlanmış bir kavramdır. Postmodernizm kavramının kullanımını daha da gerilere götürülebilir ancak 1979'da Fransız filozof ve edebiyatçı Jean-François Lyotard'ın yazdığı "Postmodern Durum" (The Postmodern Condition) kitabının yayınlanmasıyla bu terminoloji yerleşmeye başladı. Postmodernizm'in öncülerini iki gruba ayrıabiliriz:

Derrida’nın Yapısöküm (dekonstrüksiyon) Anlayışı Herhangi bir kavram ortaya konmadan önce o kavramın tarihine, geçmişine veya nasıl kullanıldığına bakarak onu yapı söküme (dekonstrüksiyon) uğratmak gerektiğini düşünen Derrida'ya göre; yapı sökmek 'yıkmak' demek değil, tıpkı bir makineyi başka bir yere taşımak veya tekrar toplamak için onu (bütünü)parçalarına ayırmak demektir. Yapı sökümün en genel anlamdaki amacı işte budur.

Siber Organizmalar Felaket mi Umut mu? Bizi denetleyen bir gerçeklik vardır ve bu gerçeklik, kopyaların işaret ettiği orijinallerdir. Bu bakımdan, kopyalar en nihayetinde gidip kendi gerçekliğini bulur ve bu tekabüliyet sonrası kopyalar doygunluğa ulaşır. Bu görüşler genellikle gerçeklik ile temsiller arasında bir uyumun olduğunu vaaz eden felsefecilerinin görüşleridir. Örneğin Platon'un kopyalar alemi asıl gerçeklik olan idealara işaret ederler. İşte filozofumuz Baudrillard,

Yeni Kantçılık ve Marburg Okulu 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan Yeni Kantçılık, Kant felsefesini çağın bilimsel ve kültürel sorunları doğrultusunda yeniden yorumlamayı amaçlayan önemli bir düşünce hareketidir.

İngilizcede ‘communication’ olarak kullanılan iletişim sözcüğünün kökeni, Latince ‘communis’ ve ‘communicare’ sözcüklerinden türetilmiş olup ortak, ortak kılmak, ortak olmak ve haberdar olmak anlamında kullanılmaktadır. İletişim ile ilgili sayısız tanım bulunmaktadır. Bunlardan önemli olan bazı tanımlar şunlardır:

Postmodernizm çoğu zaman ve yalnızca modernliğin düşmanı gibi sunulur. Oysa durum bundan daha karmaşıktır. Zira postmodern düşünürler modernliği bütünüyle reddetmezler; aksine onun vaatlerini, iddialarını ve dayandığı temelleri yeniden düşünmek isterler.

“Ez baş pê dizanim em mirov li ber mezinatî û pihêtiya gerdûnê tiştên pir biçûk in. Belê di gel ku ev biçûkatiya me ya bêhisab tirs û xofê dixe di nav dilê me,xwebaweriyekê jî dide me. Lewra ew bîwar û rehendên gerdûnê yên bê ser û bin in, ji tixûbên bîr û agahên me mirovan hêj wêdatir û kûrttir û qaîmtir in.

Klasik siyaset felsefesinin en temel noktası 'etik' olan ile 'siyasi' olanın birbirinden ayrılamamasıdır. Bu bağlamda politika ile ahlak iç içe geçmiş durumdadır. Bunun en açık örneklerini ise Platon ve Aristoteles'te görmekteyiz. Örneğin Aristoteles, etik kitabının (Nikomakhos'a Etik) son sayfasında "...hangi devlet yönetimleri en iyileridir, bunların yasaları, gelenekleri nelerdir, bunları da öğreneceğiz. Sırada bu konu var." (Aristoteles, 2019: 235) diyerek aslında, kuraca

Hume’a göre zihnin ilk verisi izlenimdir. İzlenim, doğrudan deneyimlenen canlı algıdır. Bir şeyi görmek, duymak, tatmak ya da bir duyguyu yaşamak izlenimdir. İdeler ise izlenimlerin zihindeki daha zayıf kopyalarıdır. Zihin izlenimleri hatırlar, birleştirir ve yeni düşünceler üretir. Ancak izlenim her zaman ideye göre daha güçlüdür.

Felsefe Nedir? Felsefenin neliği problemi çoğu zaman felsefenin hakikat ile kurduğu ilişki zemininde tartışılmıştır.

Sosyolojik Açıdan Din - Dinin, insan topluluklarının yaşamında binlerce yıldır güçlü ve belirleyici bir yer tuttuğu yadsınamaz bir gerçektir. Epigrafistlerin ve arkeologların mağara duvarları üzerinde yaptıkları incelemeler, en eski dinsel bulguların yaklaşık 40.000 yıl öncesine kadar uzandığını göstermektedir. Elbette bu tarih, dinin kesin olarak ortaya çıkış anını ifade etmez; yalnızca bilimin bugün itibarıyla ulaşabildiği sınırı gösterir.

Ahlak Felsefesinde Ahlaki Rölativizm tüm zamanları ve mekanları kuşatan evrensel ahlak ilkelerinin var olmadığını; ahlaki ilkelerin bireylere veya kültürlere bağımlıolduğunu ifade eden bir ahlak teorisidir.