Kıta Felsefesi Postmodernizm genelde avrupa ve özelde Fransa'da yaygın olarak kullanılmaya başlanmış bir kavramdır. Postmodernizm kavramının kullanımını daha da gerilere götürülebilir ancak 1979'da Fransız filozof ve edebiyatçı Jean-François Lyotard'ın yazdığı "Postmodern Durum" (The Postmodern Condition) kitabının yayınlanmasıyla bu terminoloji yerleşmeye başladı. Postmodernizm'in öncülerini iki gruba ayrıabiliriz:

Derrida’nın Yapısöküm (dekonstrüksiyon) Anlayışı Herhangi bir kavram ortaya konmadan önce o kavramın tarihine, geçmişine veya nasıl kullanıldığına bakarak onu yapı söküme (dekonstrüksiyon) uğratmak gerektiğini düşünen Derrida'ya göre; yapı sökmek 'yıkmak' demek değil, tıpkı bir makineyi başka bir yere taşımak veya tekrar toplamak için onu (bütünü)parçalarına ayırmak demektir. Yapı sökümün en genel anlamdaki amacı işte budur.

Siber Organizmalar Felaket mi Umut mu? Bizi denetleyen bir gerçeklik vardır ve bu gerçeklik, kopyaların işaret ettiği orijinallerdir. Bu bakımdan, kopyalar en nihayetinde gidip kendi gerçekliğini bulur ve bu tekabüliyet sonrası kopyalar doygunluğa ulaşır. Bu görüşler genellikle gerçeklik ile temsiller arasında bir uyumun olduğunu vaaz eden felsefecilerinin görüşleridir. Örneğin Platon'un kopyalar alemi asıl gerçeklik olan idealara işaret ederler. İşte filozofumuz Baudrillard,

Yeni Kantçılık ve Marburg Okulu 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan Yeni Kantçılık, Kant felsefesini çağın bilimsel ve kültürel sorunları doğrultusunda yeniden yorumlamayı amaçlayan önemli bir düşünce hareketidir.

İngilizcede ‘communication’ olarak kullanılan iletişim sözcüğünün kökeni, Latince ‘communis’ ve ‘communicare’ sözcüklerinden türetilmiş olup ortak, ortak kılmak, ortak olmak ve haberdar olmak anlamında kullanılmaktadır. İletişim ile ilgili sayısız tanım bulunmaktadır. Bunlardan önemli olan bazı tanımlar şunlardır:

Postmodernizm çoğu zaman ve yalnızca modernliğin düşmanı gibi sunulur. Oysa durum bundan daha karmaşıktır. Zira postmodern düşünürler modernliği bütünüyle reddetmezler; aksine onun vaatlerini, iddialarını ve dayandığı temelleri yeniden düşünmek isterler.

“Ez baş pê dizanim em mirov li ber mezinatî û pihêtiya gerdûnê tiştên pir biçûk in. Belê di gel ku ev biçûkatiya me ya bêhisab tirs û xofê dixe di nav dilê me,xwebaweriyekê jî dide me. Lewra ew bîwar û rehendên gerdûnê yên bê ser û bin in, ji tixûbên bîr û agahên me mirovan hêj wêdatir û kûrttir û qaîmtir in.

Klasik siyaset felsefesinin en temel noktası 'etik' olan ile 'siyasi' olanın birbirinden ayrılamamasıdır. Bu bağlamda politika ile ahlak iç içe geçmiş durumdadır. Bunun en açık örneklerini ise Platon ve Aristoteles'te görmekteyiz. Örneğin Aristoteles, etik kitabının (Nikomakhos'a Etik) son sayfasında "...hangi devlet yönetimleri en iyileridir, bunların yasaları, gelenekleri nelerdir, bunları da öğreneceğiz. Sırada bu konu var." (Aristoteles, 2019: 235) diyerek aslında, kuraca

Hume’a göre zihnin ilk verisi izlenimdir. İzlenim, doğrudan deneyimlenen canlı algıdır. Bir şeyi görmek, duymak, tatmak ya da bir duyguyu yaşamak izlenimdir. İdeler ise izlenimlerin zihindeki daha zayıf kopyalarıdır. Zihin izlenimleri hatırlar, birleştirir ve yeni düşünceler üretir. Ancak izlenim her zaman ideye göre daha güçlüdür.

Felsefe Nedir? Felsefenin neliği problemi çoğu zaman felsefenin hakikat ile kurduğu ilişki zemininde tartışılmıştır.

Sosyolojik Açıdan Din - Dinin, insan topluluklarının yaşamında binlerce yıldır güçlü ve belirleyici bir yer tuttuğu yadsınamaz bir gerçektir. Epigrafistlerin ve arkeologların mağara duvarları üzerinde yaptıkları incelemeler, en eski dinsel bulguların yaklaşık 40.000 yıl öncesine kadar uzandığını göstermektedir. Elbette bu tarih, dinin kesin olarak ortaya çıkış anını ifade etmez; yalnızca bilimin bugün itibarıyla ulaşabildiği sınırı gösterir.

Ahlak Felsefesinde Ahlaki Rölativizm tüm zamanları ve mekanları kuşatan evrensel ahlak ilkelerinin var olmadığını; ahlaki ilkelerin bireylere veya kültürlere bağımlıolduğunu ifade eden bir ahlak teorisidir.

Aristoteles’in Sanat Anlayışı: Poetika Aristoteles’in Poetika adlı eseri, sanat felsefesinin en önemli metinlerinden biridir. Bu eser, yalnızca tragedya veya şiir hakkında değil, genel olarak sanatın ne olduğu, neyi amaçladığı ve insana nasıl etki ettiği üzerine sistemli bir değerlendirmeye işaret eder.

Apollon ve Dionysos Bağlamında Sanat ve Felsefe Apollon ve Dionysos ayrımı, yalnızca iki mitolojik figür arasındaki karşıtlık değildir. Bu ayrım, iki farklı varoluş biçimini, iki farklı gerçeklik algısını ve iki farklı sanat anlayışını temsil eder.

Aliya İzzetbegoviç’in Uyarısı Üzerine: Kimliğin İradesi ve Köleliğin Ontolojisi Olduğunuz gibi kalın. Dininizi, milliyetinizi koruyun. Kimliğinizi kaybetmenin bedeli köleliktir.

Mantık derslerinin ikinci bölümünde işaretleri işliyoruz..

Claude Levi-Strauss’un Mit ve Anlam kitabı, 1977’de CBC Radyosu’nun Ideas dizisinde yayınlanan konuşmalarının derlenmiş halidir. Söz konusu konuşmalar; ”Mit ve Bilimin Buluşması”, ”İlkel Düşünce ve Uygar Zihin”, ”Tavşan Dudakları ve lkizler: Bir Mitin Yarılması”, ”Mit, Tarih Haline Geldiğinde”, ve son olarak ”Mit ve Müzik” olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. Söz konusu beş bölümde Claude Levi Strauss, mitleri yeniden yorumlamaya ve mitlerin anlamdan yoksun birer hurefe gib

Bu çalışmamız kapsamında Schelling'in sanat felsefesindeki özne-nesne veya doğa-insan birliği ile Albert Dürer'in Adem ve Havva eserindeki doğayla iç içe olan insan, hatta doğanın bir parçası gibi resmedilen insan figürü arasındaki benzerlikler incelenecektir. Söz konusu iki anlayış arasındaki ilişki incelenmeden önce Schelling'in sanat felsefesi ve Dürer'in sanat eseri hakkında genel bilgiler verilecek, daha sonra da söz konusu iki anlayış arasındaki düşünce birliği analiz e

Bu anlamda dindar düşünürlerin savunduğu ruhun varlığı ve onun maddeden bağımsız bir boyutu olduğu fikri çok daha tutarlı ve kapsamlıdır.. Birincisi, hepimizin kendini doğrudan bildiği bir "ben" duygusu var. Bu "ben", bedenimizle değil, sezgilerimizle, içsel bir farkındalıkla algıladığımız bir şey.

“Ontolojik Kanıt” olarak bilinen metodun ilk temelleri, ilk defa St. Anselm , Proslogion'unda (1077–78) ve sonra Rene Descartes (1596-1650) tarafından atılmıştır. Öncelikle söylenmelidir ki bu kanıtlama metodu ilk üç metottan oldukça farklıdır. Çünkü ilk üç argüman dışsal veya ampirik dünyadan yola çıkarak bir kanıtlama yoluna gitmişti ancak ontolojik argüman bunlardan farklı olarak hiçbir dışsal veya ampirik veriye ihtiyaç duymadan sadece akıl ile mükemmel bir yaratıcının va