Klasik siyaset felsefesinin en temel noktası 'etik' olan ile 'siyasi' olanın birbirinden ayrılamamasıdır. Bu bağlamda politika ile ahlak iç içe geçmiş durumdadır. Bunun en açık örneklerini ise Platon ve Aristoteles'te görmekteyiz. Örneğin Aristoteles, etik kitabının (Nikomakhos'a Etik) son sayfasında "...hangi devlet yönetimleri en iyileridir, bunların yasaları, gelenekleri nelerdir, bunları da öğreneceğiz. Sırada bu konu var." (Aristoteles, 2019: 235) diyerek aslında, kuraca

Hume’a göre zihnin ilk verisi izlenimdir. İzlenim, doğrudan deneyimlenen canlı algıdır. Bir şeyi görmek, duymak, tatmak ya da bir duyguyu yaşamak izlenimdir. İdeler ise izlenimlerin zihindeki daha zayıf kopyalarıdır. Zihin izlenimleri hatırlar, birleştirir ve yeni düşünceler üretir. Ancak izlenim her zaman ideye göre daha güçlüdür.

Felsefe Nedir? Felsefenin neliği problemi çoğu zaman felsefenin hakikat ile kurduğu ilişki zemininde tartışılmıştır.

Sosyolojik Açıdan Din - Dinin, insan topluluklarının yaşamında binlerce yıldır güçlü ve belirleyici bir yer tuttuğu yadsınamaz bir gerçektir. Epigrafistlerin ve arkeologların mağara duvarları üzerinde yaptıkları incelemeler, en eski dinsel bulguların yaklaşık 40.000 yıl öncesine kadar uzandığını göstermektedir. Elbette bu tarih, dinin kesin olarak ortaya çıkış anını ifade etmez; yalnızca bilimin bugün itibarıyla ulaşabildiği sınırı gösterir.

Ahlak Felsefesinde Ahlaki Rölativizm tüm zamanları ve mekanları kuşatan evrensel ahlak ilkelerinin var olmadığını; ahlaki ilkelerin bireylere veya kültürlere bağımlıolduğunu ifade eden bir ahlak teorisidir.

Aristoteles’in Sanat Anlayışı: Poetika Aristoteles’in Poetika adlı eseri, sanat felsefesinin en önemli metinlerinden biridir. Bu eser, yalnızca tragedya veya şiir hakkında değil, genel olarak sanatın ne olduğu, neyi amaçladığı ve insana nasıl etki ettiği üzerine sistemli bir değerlendirmeye işaret eder.

Apollon ve Dionysos Bağlamında Sanat ve Felsefe Apollon ve Dionysos ayrımı, yalnızca iki mitolojik figür arasındaki karşıtlık değildir. Bu ayrım, iki farklı varoluş biçimini, iki farklı gerçeklik algısını ve iki farklı sanat anlayışını temsil eder.

Aliya İzzetbegoviç’in Uyarısı Üzerine: Kimliğin İradesi ve Köleliğin Ontolojisi Olduğunuz gibi kalın. Dininizi, milliyetinizi koruyun. Kimliğinizi kaybetmenin bedeli köleliktir.

Mantık derslerinin ikinci bölümünde işaretleri işliyoruz..

Claude Levi-Strauss’un Mit ve Anlam kitabı, 1977’de CBC Radyosu’nun Ideas dizisinde yayınlanan konuşmalarının derlenmiş halidir. Söz konusu konuşmalar; ”Mit ve Bilimin Buluşması”, ”İlkel Düşünce ve Uygar Zihin”, ”Tavşan Dudakları ve lkizler: Bir Mitin Yarılması”, ”Mit, Tarih Haline Geldiğinde”, ve son olarak ”Mit ve Müzik” olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. Söz konusu beş bölümde Claude Levi Strauss, mitleri yeniden yorumlamaya ve mitlerin anlamdan yoksun birer hurefe gib

Bu çalışmamız kapsamında Schelling'in sanat felsefesindeki özne-nesne veya doğa-insan birliği ile Albert Dürer'in Adem ve Havva eserindeki doğayla iç içe olan insan, hatta doğanın bir parçası gibi resmedilen insan figürü arasındaki benzerlikler incelenecektir. Söz konusu iki anlayış arasındaki ilişki incelenmeden önce Schelling'in sanat felsefesi ve Dürer'in sanat eseri hakkında genel bilgiler verilecek, daha sonra da söz konusu iki anlayış arasındaki düşünce birliği analiz e

Bu anlamda dindar düşünürlerin savunduğu ruhun varlığı ve onun maddeden bağımsız bir boyutu olduğu fikri çok daha tutarlı ve kapsamlıdır.. Birincisi, hepimizin kendini doğrudan bildiği bir "ben" duygusu var. Bu "ben", bedenimizle değil, sezgilerimizle, içsel bir farkındalıkla algıladığımız bir şey.

“Ontolojik Kanıt” olarak bilinen metodun ilk temelleri, ilk defa St. Anselm , Proslogion'unda (1077–78) ve sonra Rene Descartes (1596-1650) tarafından atılmıştır. Öncelikle söylenmelidir ki bu kanıtlama metodu ilk üç metottan oldukça farklıdır. Çünkü ilk üç argüman dışsal veya ampirik dünyadan yola çıkarak bir kanıtlama yoluna gitmişti ancak ontolojik argüman bunlardan farklı olarak hiçbir dışsal veya ampirik veriye ihtiyaç duymadan sadece akıl ile mükemmel bir yaratıcının va

Tüm mahlûkatı yaratan mükemmel bir yaratıcının var olup olmadığı sorusu tarihsel olarak çok geniş bir arka plana sahiptir ve genelde felsefe, din, bilim ve metafizik gibi alanlarda tartışılmıştır. Bu bağlamda insanlık tarihinde, yaratıcının varlığına dair çeşitli görüşler ve argümanlar ortaya atılmıştır

İnsanlar sık sık slogan ile argüman arasındaki farkı fark edemeyip ikisini birbiri yerine kullanma gafletine düşerler. Örneğin, “bilim ilerledikçe dinler yok olacak” iddiası bir argüman değil, slogandır. Amaç hakikati aramak değil, karşı tarafı alt etmektir. Bu tavır, sözde bilimsel kanıtlarla desteklenerek din ile bilim arasındaki karşıtlık bilgi temelinde ele alınır. “İnsan ile dinsizlik arasındaki tek engel bilgisizliktir” denir. Zannedilir ki bilgi arttıkça din yok olacak

Osmanlı felsefe tarihi üzerine yapılan modern araştırmalar hâlâ başlangıç aşamasında olup, uzun süre ihmal edilmiş bir alan olarak kabul edilmiştir. Geleneksel görüş, felsefenin 11. ve 12. yüzyıllarda Sünni İslam dünyasında reddedildiği ve ancak Şii gelenek içinde, özellikle de Safevi İran’ında gelişmeye devam ettiği yönündeydi.

Giriş Adalete yönelik güncel tabirler oldukça klasiktir. Bunlardan biri antik yunan filozofu Platon’a aittir. Platon, adaleti “her şeyin yerli yerinde olması” şeklinde tanımlar. Örneğin kulaklar ellerde ve gözler ayaklarda olursa, bu zulüm olur. Öyleyse, bir şehirde “şeyler” asli yerlerinden koparılmışsa, o şehirde adalet yok demektir. Platon’un tanımından hareketle İbn Rüşd ve İbn Bacce, adil bir toplumda iki kurumun olmayacağını vaaz eder. Bu kurumlar hastaneler ve mahkemel